Veel deskundigen zoals belastingadviseurs, accountants en administrateurs houden zich bezig met waarderingsvrijstukken. Daarbij vallen zij dikwijls in een of meer van de volgende valkuilen:

 

1.  Gebruikmaken van resultaten uit het verleden.

Vaak wordt gebruik gemaakt van cijfers uit het verleden. Bijvoorbeeld bij  de rentabiliteitswaarde-methode. 

 

2. Gebruikmaken van  marktindices zoals een gemiddelde factor x de EBITDA. 

Marktindices zijn vaak gebaseerd op cijfers uit het verleden of op gemiddelde marktcijfers. Een gemiddelde is wat het zegt en dus veelal niet representatief voor de onderneming.

 

3. Uitgaan van oneindige groei.

Oneindige groei is niet realistisch. Wanneer een onderneming beter presteert dan de markt, dan zal de concurrentie toenemen.

 

4. Te lage inschatting van de vermogenskostenvoet,

De ondernemingsrisico·s worden vaak te laag ingeschat. Vooral bij kleine ondernemingen spelen vele onzekere factoren een rol bij de waardering.

 

5. Onzekerheden weergeven in zowel de kasstromen als de vermogenskostenvoet.

Het risico van dubbeltellingen is groot en kan leiden tot veel te hoge of te lage waarderingen.

 

6. Geen rekening houden met of ten onrechte wel rekening houden met minderheidsbelang.

In het algemeen is een minderheidsbelang aanzienlijk minder waard dan een minderheidsbelang. De korting kan oplopen van 20% tot 70%.